امامت زمان علي بن حسين عليهما السلام و يا ادّعاى كسى جز او نادرست و باطل است بنابراين - چون خالى بودن زمان از امام محال است - پس امامت وى ثابت و قطعى است . « 1 » 14 - مجلسى از محمّدبن مسلم نقل كرده ، مىگويد : از امام صادق ؛ جعفربن محمّد عليهما السلام راجع به انگشترى علي بن حسين عليهما السلام پرسيدم كه به چه كسى رسيد و يادآور شدم كه من شنيده‌ام آن را از انگشت آن حضرت بيرون آوردند ؟ امام صادق عليه السلام فرمود : « چنان نيست كه گفته‌اند ، بلكه امام حسين عليه السلام به پسرش علي بن حسين عليه السلام وصيت كرد و انگشترى خود را به انگشت وى نمود و امر امامت را به او واگذار كرد و همان كارى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم با اميرالمؤمنين عليه السلام و اميرالمؤمنين عليه السلام با امام حسن عليه السلام و امام حسن عليه السلام نيز با امام حسين عليه السلام كرد ، سپس همان انگشترى پس از پدرش به پدر من منتقل شد و از آن حضرت به من انتقال يافت و من هر جمعه آن را در انگشت مىكنم و با آن نماز مىخوانم » . محمّدبن مسلم مىگويد : روز جمعه بر آن حضرت وارد شدم در حالى كه نماز مىخواند ، چون از نماز فارغ شد دستش را دراز كرد و من انگشترى را در انگشت آن حضرت ديدم كه نقش آن چنين بود : « لا إله الااللَّه عدة للقاء اللَّه » . « 2 » و فرمود : « اين انگشترى جدم ابىعبداللَّه حسين‌بن على عليهما السلام است » . « 3 »

--> ( 1 ) - كشف الغمه : 2 / 83 . ( 2 ) - يعنى « لا إله الااللَّه » وسيله ديدار رحمت خداست . ( 3 ) - بحارالانوار : 46 / 17 .